Lørdag tok Erlend meg med på ein oppbyggeleg macho-dag.

Formiddag: Leirdue-skyting i Bærum. Eg traff ei av ti leirduer med mine skudd, og var særdeles nøgd med det.

Ettermiddag: Arsenal-Blackburn-kamp på Shamrock. Eg har tidlegare fått skjenn for å stille for mange dumme spørsmål når eg har vore med på fotball-kamp, men synst eg var riktig så flink denne gongen.

No kan eg sjå Sex & the city og lese Costume med godt samvit i lang tid framover.

Vi har kjøpt oss ny, flat, fin tv som vi har hengt på veggen over Sølvsuperen. Nikolai gir seg sjølvsagt ikkje der. Han har teikna ein slags plan over kva som skal koplast saman og korleis, slik at lyden på alle måtar skal bli best mulig, samtidig som den er kamuflert inn i den gamle Sølvsuperen. Grafisk EQ og eit lite miksebord? Ja, det må ein sjølvsagt ha…

Snart kjem Arild og henter bilen vi har hatt på Oslo-lån i sommar, og derfor bestemte vi oss for å reise på god, gammaldags biltur i dag. Vi plukka opp Sara på Tøyen og sette kursen mot sol, sommar og Vestfold.

Ved Sande tok vi av frå E18 og køyrde gamlevegen langs fjorden mens vi kom med begeistra utrop som “Åh, sjå her dyrkar dei gresskar!” og “Sjå på det drivhuset” og “Nei, her var det fint!”

Framme ved første stopp, Karljohansvern i Horten, drakk vi kaffi og åt vaflar med dei eldre på lokalhistorisk kafe, og vandra rundt i det gamle militærområdet.

Vi forelska oss i desse husa.

Dessutan hadde dei veldig fine strender like bortanfor Karljohansvern. Her kunne vi godt ha budd (om det låg litt nærmare Oslo).

Så sette vi oss i bilen igjen og køyrde gjennom Tønsberg og over Nøtterøy og deretter over Tjøme heilt ut til Verdens ende.

Her er det fantastisk fint!

Og veldig sterk vind:

Veldig hyggelig tur. Hadde vi hatt bil skulle vi reist på slike turar heile tida. (Trur eg. Om vi faktisk hadde gjort det, er ei anna sak…)

På slutten av navnefesten sneik eg og Karoline og Nikolai oss avgarde for litt dissing og sandkasse-action. Fotogen niese!

For ein herlig søndag på Langøyene. Eg kom meg endeleg i sjøen, etter å ha hatt ein lang, badelaus sommar. Sara ser ut til å reklamere for kiosk-kaffien.

Og Ingvill og Nils tar seg ein dukkert. Og det er varmt i Oslofjorden no! (Uansett kva du seier, Frode). Eg håpar på finver og fleire dukkertar til veka!

Då eg reiste opp til Gålå for å møte Nikolai som sommarjobbar på Peer Gynt som vanleg, traff vi på dette underlege opptoget på Vinstra. Kvart år har handelsstanden eit slags tog med skulekorps og det heile, der folk (som jobbar i butikkane?) kler seg ut som karakterar frå Peer Gynt og går rundt med plakatar med reklame for butikkane på Vinstra. Pussig.

Over ser vi Mor Åse, bak plakaten:

Mor Åse her kjem

så hoppende gla’

rett ifrå Hus og Hjem

ette’n handel så bra!

Og her ser vi bygdas svar på  dovregubbens dotter, Den Grønkledde:

Låk i kroppa,

men kjapp i huggu

nå tek’n mor si

på Motestuggu.

Her kjem rett og slett ein fotogjennomgang av leiligheita i Maridalsveien. Vi startar med stua, der vi har kjøpt vår første sofa, og føler oss rett så etablerte med det. Sofaen får selskap av vår finske design-kuppstol frå loppemarked – tidlegare blogga om her, ikledd eit fantastisk saueskinn frå Flekke. Den luxo-aktige lampa i vinduskarmen er også kjøpt på loppemarked, det samme er vårt veldig fine flyfoto av Oslo som heng over sofaen:

Bildet blei mitt for 80 kr, og eg måtte ringe Nikolai og vekke han og lokke med sjokoladekake og kaffi for å få han til å komme med t-bana og hjelpe meg å bære det heim. Svein Olav har påpeikt at den rette termen for bildet er “foto tatt frå fly”, og ikkje “flyfoto”. Visstnok skal flyfoto vere i rett målestokk osv. Det er uansett kjekt å sitte og sjå på bildet og oppdage stadig nye detaljar, f.eks at det blir bygd ein oljeplattform ved verkstedet der Aker Brygge ligg i dag.

Bordet frå Besta kan trekkast ut med ei bordplate i midten, og skal huse middagsselskap når hausten kjem. Over det heng lampa frå garnhengja på Færøy, med ny innmat, stoffkledd ledning og eit par lag billakk. Rundt bordet står kvitmåla trestolar som er ei god blanding av arv og innkjøp frå brukthallen på Sinsen.

Dessutan har eg fått meg lesehjørne, der ei Luxo-lampe sørgar for lyset over vår omtrukne loppemarkedstol framfor fargekoda bok-rader.

Då vi var på visning tenkte eg: “Dei brune flisene i vinduet skal iallefall vekk”. Men med tida, og med kvitmalte vinduskarmar, synst eg flisene er veldig fine. Når alt anna har blitt kvitt, framstår dei nesten som ein skulptur i rommet. Så flisene har fått bli.

Vidare til kjøkkenet, med ny, høgglansa kvit kjøkkeninnredning og vår enormt tunge benkeplate i heiltre. Når pappa kjem på besøk om to veker skal han hjelpe oss å legge fliser over benken, og då er kjøkkenet heilt ferdig.

Bordet på kjøkkenet er furubordet frå Ikea som vi malte kvitt og brukte som stuebord på Torshov. Det har fått selskap av fire, fine eikestolar frå Besta, som vi har gitt nytt, mørkegrått vadmelstrekk:

Trekket er kjøpt inn frå Rainbow Fashion-stoffbutikken på Grønland, som forøvrig anbefalast varmt.

Eg: – Det stoffet her (bukserar med stor tung stoffrull), trur du det passer til å trekke om setet på kjøkkenstolar?

Mannen i butikken: – Ja, det stoff passer veldig bra. Det er veldig god kvalitet. Det heter… vladim, valdim… valdmin…

Eg: Vadmel?

Han: Ja! Vadmel! Veldig vanskelig ord!

I gangen heng kvite oksar frå Designtorget og tjener som knaggar.

Der står også vår veldig fine, heimesnekra skohylle, som vi bygde av eit gammalt Ikea-skap for å passe inn i den lange, smale gangen på Torshov. Heldigvis passar hylla like fint i Maridalsveien.

Soverommet har vi delt i to med ein vegg på midten, slik at vi får gjesterom og kontor avskilt i eit anna rom. Kven treng uansett eit 21 kvadratmeter stort soverom? Vi er veldig nøgde med vårt nye soverom, med kvitmalte tregolv, og med vår nye, kjempefine trevegg:

Veggen har Nikolai bygd – flink mann – og eg har beisa den med tre strøk drivved-interiørbeis. Veggen står veldig fint i kontrast til linkjolen eg kjøpte i St.Petersburg.

Skapa dei forrige eigarane satte igjen har fått nye, høgglansa kvite skapdører, og etter litt sageverksemd bak det eine skapet passar dei akkurat inn i bredda på enden av rommet.

Over senga har vi fått låne eit bilete som Arild har teikna. Det hang ei stund på rommet vi søv på på Færøy, og då eg hørte at det var sendt til utstilling i Førde, tenkte eg at eg skulle sagt kor fint eg synst det var før. Når eg nevnte det i sommar, sa Arild berre: “dra inn på Kunstnarsenteret og hent det, dere. ” Så det gjorde vi.

På nattbordet mitt ligg ei lita samling avlange, avrunda steinskattar som eg har plukka med meg når eg har vore ute på tur.

Om ettermiddagen og kvelden skin sola gjennom heile leiligheita frå soverommet og kjøkkenet og lagar fint lys på det kvitmalte tregolvet.

I det som før var den innerste delen av soverommet, har vi no fått gjesteseng og kontor. Gjestesenga (som er fantastisk til ein liten ettermiddagslur) kan trekkast ut til å bli dobbelseng. Smart!

Oppå kommoden tronar ei lampe eg kjøpte på loppemarked i vår, sammen med fleire bilder som venter på å få tildelt veggplass.

Kontordelen av det gamle soverommet synst eg at har blitt veldig fin. Her står teakbordet vi kjøpte på loppemarked tidlegare i år – omblogga her – saman med ein trestol eg har arva og malt kvit, med ein skikkeleg klassiskar av ei Luxo-lampe til leselys, eit foto eg har tatt av Nikolai som pynt, og ei fletta papirkorg – av gamle telefonkatalogar, frå Muji. I hjørnet tronar ein annan klassikar, Les Paul-gitaren.

Her er det så fint at det er kjekt å vakne om morgonen!