Aktiv kultursøndag med både Bjarne Melgaard-utstilling og ein tur innom Samtidskunstmuseet. Etterpå dagen-derpå-lunsj på Skansen, med ommelett og bacon. Nikolai må ha melk til.

Eg har ikkje berre rydda i sommarbilete, men også i Kina-bilete. For eit vanvittig kontrastfylt land. Men eg har veldig lyst tilbake, viss dei slepp meg inn igjen. Blir du med, Hedda?

Eg har alt kjøpt meg vårsko i semska skinn (“mokkasinar”, meiner Nikolai. “Nei,” seier eg.) og våknar med eit sukk kvar morgon når eg ser at det snør tett. I dag igjen.

Å rydde i sommarbilder gjer ikkje saka betre. Eg fann desse av det fantastiske skulehuset til Lars frå Færøysommaren i fjor.

Mor eg vil tilbake.

Det er aldri feil med Guinnes ein lørdag ettermiddag. Det veit Kamilla.

For ein gong skuld: skikkelige kaker og damer med blått hår. Conditori med c kan vanskeleg slå feil ein lørdags formiddag.

Flinke Mari!

Ei fantastisk helg i Slåkjabua til Solvor i Telemark. Pass deg Solvor: No veit eg kor nøkkelen er, og eg kjem tilbake!

Bilvask er kjekt. To timar venting på Oslogjengen på Notodden blei slått delvis ihjel i vaskehallen.

Ein vase med blomstrande greiner gjer underverk for den ellers manglande vårfølelsen. Eg trudde lenge at dette var kirsebærblomster, men måtte etter ei lengre, høfleg argumentasjonsrekke innsjå at lørdagens taxisjåfør hadde rett:

Han: “Du har kjøpt ferskengreiner. Det er fint.”

Eg: “Nei, eg trur det er kirsebærgreiner”

Han: “Nei, det er fersken. I mitt land pynter vi med sånne til nyttårsfeiringa.”

Eg: “Jaha. Men eg trur det er kirsebær.”

Han: “Javel”

Begge: Stilt

Han: “Men det er ferskengreiner”

Eg tek ein kikk på emballasjen, og kan sjå at der står det verkeleg “ferskengreiner”.