Heimesydd skjorte av eit gammalt, tynt bomullsskjerf frå H&M.

Heimesydd sparkebukse sydd av ein stripete tunika eg ikkje lenger brukar.

Foret inni er frå det samme H&M-skjerfet som skjorta er sydd av.

Og ei heimesydd hue av ein linserviett kjøpt på loppemarked, også denne fora med mjukt H&M-skjerf.

På Færøy fann eg denne lampa nedstøva på golvet i det gamle atelieret til Reidun og Arild, som no er i ferd med å pussast opp. Lampa har i sitt tidligare liv fungert som arbeidslys på garnhengja ved sjøen, og hadde ei gigantisk 500-wattspære innstallert. Eg visste ikkje eingong at det fantes 500-wattspærer.

Eg spurte pent om å få den, og fekk raskt klarsignal mens Arild trakk på skuldrane og spurte kva i all verda vi skulle med den. “Ha den over bordet til besta”, sa eg, og han berre lo.

Men no har vi vaska den ned, kobla frå gamle ledningar og støpsel, og i forrige veke hang vi den ut i bakgården for nokre omgangar med kvit billakk.

Og lampa blei knallfin. Vi har ingen ferdig-fotos å vise enda, men dei kjem snart. Med ny stoffledning heng den og gjer stas på bordet til besta.

Kanskje ikkje noko å segle til Shetland med. Men han skal ha for fantasien. Eg er litt usikker på kva han har tenkt å bruke kassane til. Muligens matvarer frå butikken.

Vesle, skjønne Olivia har fått pakke – ein heimesydd kjole og ei hue sydd av ein gammal, brodert duk. Det blei veldig fint, om eg skal seie det sjølv.

Heimesydd kjole og hjelm, og heimestrikka sokkar i kjempemjuk Alpakka-ull. Kjekt å gje vekk!

Niese Karoline fekk dokkekle til dokkene Emma og Ding til jul. Til og med eit regntøysett, vist på nederste bildet. Eg er ikkje lite imponert over meg sjølv.

Vi har bakt altfor mange pepperkaker, og har kakepynt til langt oppover øyrene.

Eg har hatt over ein månad på å skrive ei bokmelding som skal leverast denne veka, som eg enda ikkje har begynt å skrive. Eg meinte Nikolai burde hjelpe meg. Utan å ha lest boka, meinte han at han gjorde eit ærleg forsøk, og var riktig så fornøgd når han etterpå fann ei setning om hestar i boka.

Snart må det bli noko av det lenge planlagte babybesøket hos Marianne for å beundre vesle Inga. Eg har nemleg sydd kjole og hue (eller “hjelm” som syboka til mamma frå 70-tallet kaller det. eg trudde hjelm var noko hardt, i det minste av rosa isopor som sykkelhjelmane på 80-tallet, som beskytta ein mot knall og fall) som den vesle skal få, og som Nikolai så fint sa då eg viste det fram: “Ja, ho kjem jo til å sjå ut som ein fluesopp.”

Han har jo forsåvidt rett i det.