Snart kjem Arild og henter bilen vi har hatt på Oslo-lån i sommar, og derfor bestemte vi oss for å reise på god, gammaldags biltur i dag. Vi plukka opp Sara på Tøyen og sette kursen mot sol, sommar og Vestfold.

Ved Sande tok vi av frå E18 og køyrde gamlevegen langs fjorden mens vi kom med begeistra utrop som “Åh, sjå her dyrkar dei gresskar!” og “Sjå på det drivhuset” og “Nei, her var det fint!”

Framme ved første stopp, Karljohansvern i Horten, drakk vi kaffi og åt vaflar med dei eldre på lokalhistorisk kafe, og vandra rundt i det gamle militærområdet.

Vi forelska oss i desse husa.

Dessutan hadde dei veldig fine strender like bortanfor Karljohansvern. Her kunne vi godt ha budd (om det låg litt nærmare Oslo).

Så sette vi oss i bilen igjen og køyrde gjennom Tønsberg og over Nøtterøy og deretter over Tjøme heilt ut til Verdens ende.

Her er det fantastisk fint!

Og veldig sterk vind:

Veldig hyggelig tur. Hadde vi hatt bil skulle vi reist på slike turar heile tida. (Trur eg. Om vi faktisk hadde gjort det, er ei anna sak…)

På slutten av navnefesten sneik eg og Karoline og Nikolai oss avgarde for litt dissing og sandkasse-action. Fotogen niese!

For ein herlig søndag på Langøyene. Eg kom meg endeleg i sjøen, etter å ha hatt ein lang, badelaus sommar. Sara ser ut til å reklamere for kiosk-kaffien.

Og Ingvill og Nils tar seg ein dukkert. Og det er varmt i Oslofjorden no! (Uansett kva du seier, Frode). Eg håpar på finver og fleire dukkertar til veka!

Då eg reiste opp til Gålå for å møte Nikolai som sommarjobbar på Peer Gynt som vanleg, traff vi på dette underlege opptoget på Vinstra. Kvart år har handelsstanden eit slags tog med skulekorps og det heile, der folk (som jobbar i butikkane?) kler seg ut som karakterar frå Peer Gynt og går rundt med plakatar med reklame for butikkane på Vinstra. Pussig.

Over ser vi Mor Åse, bak plakaten:

Mor Åse her kjem

så hoppende gla’

rett ifrå Hus og Hjem

ette’n handel så bra!

Og her ser vi bygdas svar på  dovregubbens dotter, Den Grønkledde:

Låk i kroppa,

men kjapp i huggu

nå tek’n mor si

på Motestuggu.

Så er Idunn tilbake i Bangladesh nok ein gong. Denne gongen for å bli henta på flyplassen av amerikansk-bengalske Stri. Eg gler meg jammen til å møte han!

Til slutt måtte Nils gå og legge seg for at vi skulle ta hintet og gå. Så då gjekk vi til Olympen istaden. Der varte sommarnatta enda litt lenger.

Verandaen til Ingvill og Nils på Kampen er fortsatt på mi topp ti-liste over fantastiske utsiktspunkt i Oslo.

På Færøy fann eg denne lampa nedstøva på golvet i det gamle atelieret til Reidun og Arild, som no er i ferd med å pussast opp. Lampa har i sitt tidligare liv fungert som arbeidslys på garnhengja ved sjøen, og hadde ei gigantisk 500-wattspære innstallert. Eg visste ikkje eingong at det fantes 500-wattspærer.

Eg spurte pent om å få den, og fekk raskt klarsignal mens Arild trakk på skuldrane og spurte kva i all verda vi skulle med den. “Ha den over bordet til besta”, sa eg, og han berre lo.

Men no har vi vaska den ned, kobla frå gamle ledningar og støpsel, og i forrige veke hang vi den ut i bakgården for nokre omgangar med kvit billakk.

Og lampa blei knallfin. Vi har ingen ferdig-fotos å vise enda, men dei kjem snart. Med ny stoffledning heng den og gjer stas på bordet til besta.