Nikolai starta nasjonaldagen med ein kornett-salutt ute på terrassen til lyden av barnetoget i Oslo på tv i bakgrunnen. Det hørtes litt meir ut som ein skadd elefant sitt siste rop på hjelp enn på ein salutt, men når ein ikkje kan stå og hoie entusiastisk på noko korps utanfor tidleg om morgonen, gjer forsåvidt litt kornetthyling nytten.

Etter frukost gjekk vi for å helse på våre nye kompisar – Søstrene Sau. Dei var som vanleg hjerteleg imøtekommande.

Til tross for at vi truleg var dei einaste to personane på øya i dag, sidan alle andre hadde reist til Hardbakke for å gå i tog, såg eg ingen grunn til å ikkje pynte seg på nasjonaldagen. I mangel på bunad blei det raudt-kvitt-og-blått-påkledning i staden for. Litt vanskeleg å gå med høge hælar på grusveg, oppdaga eg raskt, men vi spaserte likevel (i sakte tempo, som seg hør og bør ein slik dag) den lengste vegen som er på øya fram og tilbake, dvs sånn omtrent 800 m inn til Vassdalen, og sånn omtrent 800 m tilbake.

Etterpå lånte vi Dagmar sin båt Knisen, mot å ause ut alt styrtregnet frå i går, og så rodde vi. Ikkje til fiskeskjær, men iallefall til fyret.

Flink å ro er han også!

Eg er igjen uklanderleg antrukke for anledningen.

Martha hadde konfirmasjon forrige helg, og i dag har vi vore rundt på fotoshoot på Færøy for å sikre motiv til takkekort. Eg synst ho oppførte seg eksemplarisk som fotomodell, og ho har sikkert skikkelig vondt i smilemusiklane i kveld.

Til veka skal forøvrig Martha møte både Jens Stoltenberg, Kristin Halvorsen og Liv Signe Navarsete når dei kjem på rundreise langs kysten. Foreløpig plan er visstnok at ministerfølget kjem i båt og plukkar opp Martha frå kaia heime på Færøy, og tek ho med på tur vidare til Bergen. Eg meinte ho burde stille i bunad då også, men ho hadde visst fått streng beskjed om å stille i vanlige klede. Ungdomsrådsleiaren har travle dagar, med andre ord.

Etter supergod middag hos Asmund og Bjarnhild, med grilla, utegåande lam frå naboøya Gåsvær, strekte vi på beina med tur til Selvika på den andre sida av øya, der vi kikka litt på at sola gjekk ned i havet og på to kobber som leika i vatnet utanfor stranda.

I møte med lamma til Hans på Færøy blir eg som eit lite barn, og må plukke opp eit av dei små, brekande lamma og halde på dei. Av ein eller anna grunn har han merka dei med gåveband, slik at det ser ut som dei har pynta seg med 17.mai-sløyfer.

Fantastiske Færøy!

1.mai blei vi som vanleg vekt av korpset som tura gatelangs og spelte Internasjonalen så det ljoma mellom veggane. Eg hang som vanleg ut av vinduet og hoia entusiastisk, imens Nikolai og dei fleste naobane låg med puta over hodet i sengene sine og sukka.

På kveldstur langs Akerselva fann vi både kvitveis og hestehov. Og enormt mange joggande menneske. Kvar kom dei frå? Vinterdvalen?

Loppemarked på Kjelsås resulterte i eit fint lite teakskrivebord med hemmelege rom under lokket og ei gammal Luxo-aktig lampe. På trikken ned igjen til Torshov innreia vi likegodt bakerste vogn til eit privat kontor.

Lørdag vakna eg klokka sju og fekk ikkje sove igjen. Så eg stod opp, tok på Converse og gjekk ein morgontur i vårsola og kikka på blomster og knoppar.

I Torshovparken står ein mann og gjer morgongymnastikk i musikkpaviljongen. Han har hyggeleg utsikt til gymnastikken!

På veg heim gjekk eg innom Åpent Bakeri på Sandaker og kjøpte nybakt valnøttbrød til frukost.

Like etterpå fekk eg melding frå Stine om at dei endeleg har fått ei lita jente! Velkommen, Olivia!